فکر کنم همه فیلمنامه نویس ها حداقل مدتی گرفتار این موضوع شده اند و آن توهم نوشتن یک فیلمنامه خوب بر اساس یک مضمون است، یکی از بزرگترین اشکالات فیلمنامه های اینچنینی اینست که معمولا اینگونه فیلمنامه ها چیزی بیشتر از شعار نیستند.

امروز این مطلب از " یودورا وِلتی " را در کتاب راه داستان کاترین آن جونز خواندم: 

" هر مضمونی که برای نوشته خود انتخاب کنیم کهنه و دستمالی شده است....تنها بینش است که می تواند تازه باشد و همین کفایت می کند "