یکی از نکات مهمی که برای دیالوگ نویسی مطرح می شود، توجه به دایره لغات شخصیت هاست.

اصلی ترین موضوع در این زمینه اینست که هر کدام از شخصیت ها  با توجه به شغلی که دارد، بعضی از لغات مورد استفاده در دیالوگهایش مختص به حرفه اش می باشد. برای مثال برای دیالوگ نویسی، گفتگوی یک پزشک و یک برقکار بدون توجه به کلیشه ها، تنها با استفاده از تعدادی کلمه اختصاصی برای هر یک از شخصیتها والبته رعایت دیگر قواعد گفتگونویسی، می توان برای آنها یک گفتگوی قابل قبول نوشت.

بر همین اساس برخلاف کلیشه های معمول برای شغلهایی مثل رانندگی و یا فروشندگی با توجه به اینکه با آدم های مختلف سر و کار دارند و تاثیری که معمولا از آنها می پذیرند، نمی توان فرهنگ لغت بخصوصی در نظر گرفت.