آموخته هایم از فیلمنامه نویسی

مهمترین بخش فیلمنامه نویسی که خیلی ها نمی توانند و یا از زحمت کشیدن برای انجامش شانه خالی می کنند تبدیل درونیات شخصیت به بیان تصویری، بدون گفتگوها سطحی و روزمره است.

اینکه بتوانیم احساسات درونی شخصیت ها را مثل خشم، عشق، حسادت، غرور و دیگراحساسات را به وسیله کنش هایی به صورت تصویری بیان کنیم یکی از بالاترین هنرهای فیلمنامه نویس است. و هر کس که بتواند آنها را بهتر و با کارهایی جدید و استفاده نشده به تصویر بکشد، مهارت و خلاقیت بیشتری دارد و مسلما فیلمنامه باارزش تری نیز دارد.

این کار یعنی تبدیل احساسات شخصیت ها به تصویر، مخصوصا هنگام اقتباس از از رمان ها و داستان ها اهمیت زیادی دارد.