فیلمنامه های زیادی وجود دارند که بر مبنای حوادث شکل گرفته اند و یا بیشتر اتفاقات آنها را حادثه ها تشکیل می دهند و شخصیت ها کمتر با انتخاب های خود موقعیت جدیدی ایجاد می کنند. چیزی که در این بین فراموش می شود این است که تمام داستان های خوب را شخصیت ها می سازند آنها هستند که با انتخاب های عجیب خود موقعیت های جالب و یا خطرناک ایجاد می کنند.

اصلا همین انتخاب ها غیر معمول آنها که ما را به دیدن فیلم ترغیب می کند چون تقریبا همه ما در زندگی خود معمولا از انتخاب هایی همراه با خطر اجتناب می کنیم و به علت ترس ذاتی که داریم کم خطرترین گزینه ها را انتخاب می کنیم و به همین جهت است که علاقمند به دیدن سرنوشت شخصیت ها با انتخاب های غیرمعمولشان می شویم.

متن زیر قسمتی از کتاب راه داستان نوشته کاترین آن جونز است: 

"داستان جایی است که ضربه های مهم داستان خود را آشکار می کنید. برای اینکه داستان شخصیت محور باشد، این ضربه ها باید از شخصیت ها نشئت بگیرند: نه اینکه چه اتفاقی می افتد، بلکه چگونه و چرا شخصیت کاری را که انجام می دهد، انجام می دهد و چگونه اعمال او باعث دگرگونی خودش و اطرافیانش می شود. به این ترتیب قدرت و تاثیر داستان بیشتر و مسلما جالبتر می شود، به این دلیل که به خواننده یا بیننده امکان می دهد تا با یک نفر همذات پنداری کند و از این راه وارد داستان شود."