آموخته هایم از فیلمنامه نویسی

" اگر شنیدید مردم از لذت دیدن فیلم یا مجموعه ای تلویزیونی حرف می زنند، معمولا درباره داستان و آنچه عملا روی پرده رخ داده صحبت می کنند.

به ندرت می شنوید کسی در باره درونمایه حرف بزند و حتی وقتی این کار را می کند، تردید دارد و اعتراف می کند که زیاد از این امر مطمئن نیست."

مطلب بالا قسمتی از کتاب فیلمنامه نویسی برای تلویزیون نوشته استیون ولتون است.

زیاد شاهد فیلمنامه هایی هستیم که نویسنده آن به جای تمرکز بر روی داستان، با توجه به مضمونی که در سر دارد داستان فیلمنامه اش را پیش می برد. این دوستان معمولا داستانی را بر روی مضمونی که در سر دارند، سوار می کنند و به همین جهت اغلب فیلمنامه هایشان ساختگی و شعاری از آب در می آید.

به نظرم روش صحیح کار، توجه به ساختار داستانی فیلمنامه و جذاب بودن آن با توجه به اصول داستان نویسی است. اگر داستانی مهیج بنویسیم مضمون آن معمولا خودش را نشان می دهد، فقط کافیست هنگام بازنویسی کمی به آنها شاخ و برگ دهیم.