آموخته هایم از فیلمنامه نویسی

"تقلید تراژدی کافی نیست که فقط از کرداری تام باشد بلکه باید آنچه مورد تقلید واقع می شود، نیز موجب برانگیختن ترس و شفقت بشود. و این احوال، از همه بیشتر هنگامی دست می دهد که وقایع برخلاف انتظار روی دهد، و در عین حال نیز آن وقایع یکی از دیگری ناشی گردد، زیرا در اینصورت جنبه اعجاب و شگفتی آن وقایع بسی بیشتر خواهد بود تا اینکه در اثر بخت و اتفاق روی داده باشد".

 ارسطو تمام اصول درام را به این خوبی در یک پاراگراف شرح می دهد:

اینکه فیلمنامه ای که می نویسیم در کلیت و بخش های مختلف آن باید باعث برانگیختن احساس تماشاگر شویم و این کار از طریق غافلگیر کردن او حاصل می شود، آنهم نه غافگیری تصادفی و غیرقابل باور، بلکه غافلگیری که ارتباط وقایع در آن، علت و معلولی و منطقی باشد.