آموخته هایم از فیلمنامه نویسی

"پدر ما فقط نمرده بودیم، زندگی نمی کردیم این دو تا با هم فرق دارند" 

داشتم به این فکر می کردم که این حرف چقدر مخاطب داره، فکر نکنم هیچ چیز در زندگی به اندازه گرفتاری همه ما در میان ترس هایمان بین انسان ها عمومیت داشته باشه.

جالب اینجاست که بزرگترین مانع زندگی کردمان هیچ کدام از عوامل بیرونی که معمولا به آنها فکر می کنیم مثل حکومت ها، خانواده ها ، اجتماع  نیستند، این هیولای وحشتناک در درون ماست و با ما زندگی می کند و هر بار با یک نام ما را از تجربه زندگی کردن محروم می کند. 

فیلمنانویس ترسو نه تنها شانس کمی برای موفقیت دارد بلکه خودش را از بیشترین لذت این حرفه که آن هم "زدن حرف خود" است محروم می کند.