یافتن داستان در داستان وظیفه اصلی نویسنده است. 

این جمله از کتاب راه داستان نوشته کاترین آن جونز است او می گوید اگر می خواهید فیلم درباره جنگ های داخلی بنویسید باید داستانی بخصوص در مورد انسان های بخصوص بنویسید. به یاد داشته باشید نباید محل وقوع حوادث را با موضوع واقعی و اصلی داستان اشتباه بگیرید.

مثال او در این رابطه فیلم برباد رفته است و می گوید چیزی که فیلم را جلو می برد این پرسش است که آیا بالاخره آن دو نفر به هم می رسند؟  مثال دیگری که در این رابطه به ذهن من می رسه سریال شهرزاد است که یکی بهترین سریال های موفق ایرانی است در این سریال نیز که بستر زمانی آن حوادث تاریخی چندین دهه پیش ایران است اما سوال اصلی فیلم در مورد روابط چند نفر است و این پرسش که بالاخره شهرزاد با چه کسی ازدواج می کند و بعد از آن چه می شود؟ این سوال است که این سریال را پیش می برد و بار اصلی داستان بر روی این سوال قرار دارد و بقیه موضوعات داستان های فرعی و شاخ و برگ هایی است که روی این تنه اصلی سوار شده اند.

پس برای مثال اگر می خواهید فیلمنامه ای جنگی بنویسید بنظر می رسد بهترین کار نوشتن فیلمنامه ای است در مورد شخصیت های جالبی است که در آن مقطع زمانی درگیر مسائلی خاصی می شوند.