آموخته هایم از فیلمنامه نویسی

یکی از مواردی که زیاد در فیلمنامه ها مشاهده می شود وجود صحنه هایی است که اتفاق خاصی در آن نمی افتد و به اصطلاح بود و نبود آن در قصه هیچ فرقی نمی کند و تنها دلیل وجودی آنها معرفی شخصیتها عنوان می شود در حالیکه معرفی بهتر  است در طول داستان و در طی کشمکش انجام شود.

امروز یک فیلم کوتاه ایرانی دیدم که  12 دقیقه دقیقه بود و موضوع خوبی هم داشت ولی به جرات می توانم بگویم که می توان بالای پنج دقیقه از فیلم را حذف کرد بدون اینکه آسیبی به داستان آن آسیبی برسد.

اینگونه صحنه ها به این علت که در پیشبرد داستان نقشی ندارند و فقط اطلاعات می دهند و به اصطلاح صحنه های تخت هستند چونکه بار ارزشی صحنه از ابتدا تا انتهای فیلم تغییری نمی کند و هیچ احساسی در تماشاگر ایجاد نمی کند و دلیل آنهم عدم وجود کنش در صحنه است.

کنش انرژی را به صحنه تزریق می کند و شروع کننده حوادث بعدی است و خود به خود باعث تغییر ارزشهای صحنه می شود.

برای صحنه های فیلمنامه تان کنش در نظر بگیرید و در غیر اینصورت بهتر است حذفشان کنید.