آموخته هایم از فیلمنامه نویسی

یکی از مواردی که در نوشته قبلی به آن اشاره و توضیح کافی در مورد آن داده نشد، عدم پاسخ گویی به دیالوگهای سوالی و به جای آن توجیح و یا توضیح سوال است. این مورد بیشتر در مواقعی که شخصیت باید در مورد اینکه چه حادثه و یا اتفاقی پیش آمده مورد سوال قرار گیرد ، روشی که در این زمینه توصیه می گردد این است که شخصیتی که مورد سوال قرار گرفته به جای پاسخ گفتن، شروع به توضیح در مورد علت و چرایی ماجرا کند. با این روش هم می توانیم تعلیق ایجاد کنیم و هم از این طریق اطلاعاتی را به تماشاگر ارائه دهیم.

مورد دیگر درمورد دیالوگ نویسی در فیلمنامه این است که برای اینکه گفتگوها واقعی به نظر برسند و ساختگی نباشند، از روشهایی مثل پریدن وسط حرف همدیگر، تمام نکردن جمله و استفاده از عبارات ناتمام، حرف بیربط زدن و .... استفاده کرد. 

برای ابن منظور بهترین روش اینست که در مراحل آخر بازنویسی به کمک عده ای از دوستانتان روخوانی از دیالوگ ها صورت گیرد و فیلمنامه نویس با گوش کردن به آنها، عیوب دیالوگ ها را پیدا و رفع کند.