روش صحیح فیلمنامه نویسی
یکی از روش های نوشتن فیلمنامه که خود منم مدتی در گیر آن بودم نوشتن از بیرون به درون است. به این صورت که بعد از نوشتن طرح اولیه یک راست به سراغ نوشتن دیالوگ ها بریم. با اینکار معمولا بارها و بارها به بن بست خواهید خورد.
مهمترین دلیل اشتباه بودن این روش به نظرم عدم شناخت درست از داستان و شخصیتهاست برای همین مدام، در حین نوشتن معمولا مدام به مانع برخورد خواهید کرد. به نظرم نوشتن به این روش یعنی بدون طی کردن مراحل نوشتن سریع به سراغ دیالوگ نویسی رفتن بیشتر شبیه شکنجه و یه جورایی خوآزاری محسوب می شود.
در حالی که با استفاده از روشی که آقای مک کی در کتاب داستان آن را روش فیلمنامه نویسی از درون به بیرون میگه تا حدود زیادی با با دشواری های بی دلیل روش قبلی مواجه نیستیم.
توی این روش ما بعد از نوشتن خلاصه طرح و خلاصه سکانس ها سپس به سراغ خلاصه صحنه ها می ریم.در اینجا هم به جای اینکه مدام بپرسیم او چکار می کند، خودمان را جاری شخصیت و در آن موقعیت قرار می دهیم و از خو می پرسیم اگر من جای او و در این موقعیت بودم، چکار می کردم.
برای خلاصه صحنه ما مجز به نوشتن دیالوگ نیستین و فقط ماجراها را بدون دیالوگ تعریف خوایم کرد.
بعد از نوشتن این مرحله حالا ما کار زیادی برای نوشتن دیالوگها نخواهیم داشت.