دیالوگ نویسی اصول متعددی دارد که نوشته امروز در مورد یکی از مهمترین آنهاست که معمولا کمتر مورد توجه قرار می گیرد و در کتابها و کلاسهای فیلمنامه نویسی کمتر در موردش صحبت می شود.

هر آدمی دایره لغات فعالی برای مکالمه دارد که میزان آن برای افراد مختلف متفاوت است . تفاوت میزان دایره لغات فعال هر فرد بسته به میزان تحصیلات و یامطالعه و یا در معرض لغات گوناگون قرار گرفتنش متفاوت است. به جز مطالعه شخصی می تواند با در معرض مثلا اخبار قرار گرفتن به مدت طولانی احتمالا از دایره لغات فعال تر بیشتری نسبت به مثلا برادرش که اهل مطالعه هم نیست بیشتر است. 

حالا نکته ای که این موضوع می تونه هنگام نوشتن دیالوگ بهمون کمک کنه چیه؟ 

ما با در نظر گرفتن دایره لغات فعال هر شخصی می تونیم بیشترین لغات مورد استفاده اش را که معمولا تحت تاثیر شغل شخصیتمان است را در دیالوگهایش بگنجانیم.

برای اینکار ابتدا با توجه به شغل هریک از شخصیت ها که در پیش داستان به آن قبلا فکر کرده ایم، یک لیست درست می کنیم و شروع به فکر و یا تحقیق در مورد لغات پرکاربرد مورد استفاده فلان می کنیم . 

ودر مرحله آخر موقع دیالوگ نوشتن سعی می کنیم لغات و یا اصطلاحاتی که افراد آن شغل بیشتر مورد استفاده قرار می دهند مورد را در لابلای دیالوگهایشان  قرار می دهیم.