نخستین گام در راه تبدیل یک داستان خوب به اثری شاعرانه حذف 90 درصد از واقعیت است. اکثریت بسیار زیادی از اشیاء موجود در جهان باعث دلالتهای ضمنی نادرست در هر فیلمی می شوند.

پس طیف تصاویر ممکن را باید بشدت محدود و در حد اشیا دارای دلالتهای مناسب خلاصه کرد.

مثلا اگر هنگام فیلمبرداری، کارگردان بخواهد گلدانی را به یک نما اضافه کند این کار باعث بحث و جدلی طولانی و نقادانه می شود. چه نوع گلدانی؟ چه دوره ای؟ چه شکلی؟ چه رنگی؟ سرامیک، فلز یا چوب؟ آیا گلی هم در آن هست؟ چه نوع؟ کجا هست؟...

منبع: کتاب داستان رابرت مک کی صفحه 261

یکی از نکاتی که من از یکی از اساتید بزرگوار رشته کارگردانی بصورت عملی آموختم و با تکرار آن به نوعی این مورد را آویزه گوشم کردم اینست که ایشان در هر پلان از حتی کارهای کلاسی ما دلیل وجود اشیاگ صحنه را تک تک می خواستند به نوعی که الآن بصورت ناخودآگاه این موضوع مدنظرم هم است، حتی در فیلمنامه نویسی.