معما یعنی جلب توجه بیننده از طریق کنجکاوی صرف. ما اطلاعاتی را که برای معرفی  لازم است، خاصه در مورد پیش داستان، طراحی و سپس پنهان می کنیم. 

ما کنجکاوی بیننده را نسبت به حوادث گذشته تحریک می کنیم. و با اشاراتی به حقیقت او را به هیجان می آوریم، آن گاه باطرح نکات انحرافی او را عملا به بیراهه می کشانیم،به نحوی که بیننده اطلاعات کذب را باور می کند یا دست کم به آنها مشکوک می شود در حالی که اطلاعات واقعی را پنهان کرده ایم. 

این تکنیک که در آن برای جلب توجه بیننده با طرح نکات انحرافی و مشکوک، و ایجاد سردرگمی و کنجکاوی، نوعی بازی حدس و گمان به وجود می آید. 

منبع: کتاب داستان رابرت مک کی

اینکه کاری کنیم که تماشاگر برای درگیری با فیلم مدام در حال خودش نیست یکی از روشهای ایجاد همراهی است.  در بخشهای مختلف فیلم از دیالوگ گرفته تا دکور باید یکی از کارکردهای هر بخش در کنار وظیفه اصلی، اجرای روشی است تا از طریق حدس زدن، باعث درگیری بیننده با اثر می شود. 

مثلا یکی نکاتی که در مورد دیالوگ نویسی مطرح می شود نوشتن دیالوگ به صورت سوالی است.